می شنوی ؟؟؟؟ صدای پای بهار را می‌گویم که به مهمانی آمده و بار دیگر تمام عظمت و شکوهش را به تصویر می‌کشد تا بتکاند از دل ها هر چه غم و کینه هست را ...

آری این بهار است که پشت در است، در میزند و در انتظار ورود به خانه های ماست. در انتظار لبخند شکفتن عیدی نو بر لب غنچه های باغچه هاست. زمستان با تمام خاطره هایش، با تمام لحظه هایش امسال هم خداحافظی می‌کند و رهسپار می‌شود که جهان عطر بهاری دلنشین را نفس بکشد.

 باد بهاری می‌رقصد، غوغا و شور و شوقی وصف نشدنی برپاست آنگونه که میپنداری روح تازه‌ای بر کالبد بشر دمیده شده است و این معجزه نوروز است که به قلب ما می‌نشیند و مژده بهار است که احوال ما می‌رسد. آنقدر نسیم بهاری توانمند و پرشور است که رگ‌های بشر شاخه‌های خواهشی می‌شوند که شکوفه‌های سپید را طلب می‌کنند.

دست خودت را بگیر و چند صباحی را  به گفتگو با خودت بپرداز.

 خودت در مقابل خودت !!!! و بپرس من کیستم چیستم و قرار است چه ها کنم ؟؟؟ تکلیف خودت را مشخص کن سال نو رسید خودت را ، افکارات را ، تصمیماتت را نو کن و یک عطر بهاری به خودت بزن تا بویش به مشامت برسد آنگونه باشد که هیچگاه از خاطرت نرود. حال که با تغییر فصل دلت را...

نه !!! بگذار صریح تر بگویم خودت را خانه تکانی کرده‌ای؟ نگذار غبار ترس و ناامیدی و خاطرات تلخ گذشته به رویت بشینند و مانع شوند. تو همچو سد باش در برابر گرداب ناملایمات...

بهار به خانه رسیده و آغوش سبز خویشتن را به روی همه‌ی ما می گشاید...

سپس، این ما هستیم که خود را به دامانِ مملو از عطرِ نابِ شکوفه‌ی بهار بسپاریم یا در و پنجره ی خانه ی دل‌مان را به رویش ببندیم. آنچُنان که صائب می گوید؛

ز نوبهار به رقص است ذره ذره‌ی خاک

تو نیز جزو زمینی،

در این بهار مخسب!

همراهِ ذره ذره ی خاک، دست در دستِ شکوفه های در انتظار بیا تا ما هم به روش خودمان، تازگی و سبزشدن را نثار وجودمان کنیم.

من هم،

 پناه به جادوی احتمالیِ تغییر اعداد می بریم و برایمان و برایتان

 سلامتی، سلامتی، سلامتی،

خوشبختی حقیقی، اشک هایی از سرِ شوق و

 خنده‌هایی همیشه به راه، 

عزت نفس، شرافت، انسانیت و موفقیت آرزو می‌کنیم.